Portugalski teolog, franciszkanin, \u015bwi\u0119ty Ko\u015bcio\u0142a katolickiego, prezbiter i doktor Ko\u015bcio\u0142a.
\nOd czas\u00f3w Piusa XII nazywany Doctor Evangelicus.<\/p>\n
Pochodzi\u0142 z bogatej, szanowanej rodziny. Ochrzczono go imieniem Ferdynand. Jeszcze zanim uko\u0144czy\u0142 20 lat, wst\u0105pi\u0142 do zakonu Kanonik\u00f3w Regularnych \u015bw. Augustyna. Studiowa\u0142 dzie\u0142a klasyk\u00f3w \u0142aci\u0144skich i \u015bwi\u0119te ksi\u0119gi. Poniewa\u017c ci\u0105g\u0142e wizyty krewnych utrudnia\u0142y mu skupienie si\u0119 na nauce, poprosi\u0142 prze\u0142o\u017conych o przeniesienie do Opactwa \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca w Coimbrze (\u00f3wczesnej stolicy Portugalii). W 1219 otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Kiedy\u015b przez przypadek pozna\u0142 pi\u0119ciu franciszkan\u00f3w pod\u0105\u017caj\u0105cych do Maroka, aby naucza\u0107 muzu\u0142man\u00f3w. Ferdynand by\u0142 pod wra\u017ceniem ich prostego, ubogiego, ale jak\u017ce pogodnego stylu \u017cycia. Rok p\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 wie\u015bci, \u017ce zgin\u0119li oni \u015bmierci\u0105 m\u0119cze\u0144sk\u0105.<\/p>\n
W 1220 opu\u015bci\u0142 zakon kanonik\u00f3w regularnych \u015bw. Augustyna i wst\u0105pi\u0142 do zakonu franciszkan\u00f3w (Zakon Braci Mniejszych) z nadziej\u0105 wyjazdu na misje do Maroka i poniesienia tam \u015bmierci m\u0119cze\u0144skiej za g\u0142oszenie Ewangelii. W zakonie franciszka\u0144skim przyj\u0105\u0142 imi\u0119 Antoni i rozpocz\u0105\u0142 studiowanie my\u015bli \u015bw. Franciszka, Pisma \u015awi\u0119tego, udziela\u0142 si\u0119 w pracy duszpasterskiej i kaznodziejskiej. Jego kazania sta\u0142y si\u0119 s\u0142awne. Szczeg\u00f3lny dar wymowy gromadzi\u0142 przy nim wielkie t\u0142umy.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce wyruszy\u0142 do Maroka, aby tam naucza\u0107. Jednak choroba nie pozwoli\u0142a mu kontynuowa\u0107 podr\u00f3\u017cy. Podj\u0105\u0142 prac\u0119 w przytu\u0142ku dla ubogich w pobli\u017cu Forl\u00ec we W\u0142oszech. Nast\u0119pnie prze\u0142o\u017ceni wys\u0142ali go w celu g\u0142oszenia Ewangelii w Lombardii. Antoni pracowa\u0142 jako wyk\u0142adowca na uniwersytetach w Montpellier i Tuluzie. Pracowa\u0142 te\u017c jako wys\u0142annik kapitu\u0142y do papie\u017ca Grzegorza IX, kt\u00f3ry nazwa\u0142 jego kazania szkatu\u0142k\u0105 Biblii i nakaza\u0142 mu pisa\u0107 kazania na dni \u015bwi\u0105t. 30 maja 1227 mianowano go prowincja\u0142em obszaru Emilia-Romania. Przez trzy kolejne lata Antoni pisa\u0142 kazania niedzielne. W czerwcu 1230 papie\u017c zwolni\u0142 go z tych obowi\u0105zk\u00f3w. Antoni osiad\u0142 w klasztorze \u015awi\u0119tej Marii w Padwie. Nast\u0119pnego roku ci\u0119\u017cko zachorowa\u0142 na puchlin\u0119 wodn\u0105 i zmar\u0142, maj\u0105c 36 lat.<\/p>\n
Za \u017cycia zwano go m\u0142otem na heretyk\u00f3w. By\u0142 jednym z najbardziej cenionych kaznodziei XIII w.; elokwentny, ze \u015bwietn\u0105 pami\u0119ci\u0105, szerok\u0105 wiedz\u0105 i silnym, czystym g\u0142osem.<\/p>\n
Katolicy uznaj\u0105, \u017ce pewnej nocy Dzieci\u0105tko Jezus nawiedzi\u0142o Antoniego i uca\u0142owa\u0142o go zapewniaj\u0105c o mi\u0142o\u015bci Boga. Z tej przyczyny \u015bwi\u0119ty jest przedstawiany z ma\u0142ym Jezusem z Nazaretu na r\u0119ku.<\/p>\n